جانشين مكتب مقدوني ميشد. به نقاشيهاي ديواري در كليساي پريبلِپتوس ميسترا نگاه كنيد، نقاشيهايي كه توسط فردي به نام كاليرگيس (1315) در كليساي هاگياكريستوس در وِريا (نزديك سالونيك) ترسيم شده است. آنهايي كه اوتوخيوس (1317) در نگوريتخينو ترسيم كرده است،
گرانبهاترين نقاشيهاي ديواري هنر صربستان. پيشگام نقاشي روسي تئوفانس يوناني بود كه كليساي تجلي را در نوگراد آراست (1378)، و از سال 1395 تا 1405 در مسكو كاركرد. در سال آخر معروفترين شاگردش آندري روبلِف او را ياري كرد. آنان با هم ديوارنگارههاي كليساي تبشير را در مسكو ساختند. روبلِف در سال 1408 كليساي آرامش در ولاديمير را آراست. همهٴ تصاوير ديواري كه نام بردم حاوي سنّت پريبلِپتوس بودند.
اين امر از جهت كلي بسيار مهم است، زيرا دامنهٴ تأثير بيزانس را در صربستان و روسيه در سدهٴ چهاردهم نشان ميدهد. ميتوان يقين داشت كه اين تأثير منحصر به نقاشي نبود، زيرا جنبهٴ ديني داشت و به تمام زندگي روسي نفوذ ميكرد. نقاشيهاي ديواري هم مانند موسيقي كليسا از موثقترين و زيباترين نشانههاي وضع موجودند.
ب. هند
مروتونگا
كيمياگر و پزشك جيني1 (برآمدنش سال 1386). قديميترين موٴلف رسالهٴ قابل تاريخگذاري در زمينهٴ راسا (فرآوردههاي فلزي و بيشتر جيوهاي). مسلماً او در سال 1386 شرحي بر راساديايا نوشت.
آثار سانسكريتي فراواني در اينباره در دست است، كه اغلبشان نهتنها فاقد تاريخ، بلكه غيرقابل تاريخگذارياند. اين آثار مربوط است به راسا و امير راسا (راسِندرا، راسِشوارا)، كه داراي جوهر كيميايي است (مانند اكسير كيمياگران عربي) و تصور ميشد سلامت، طول عمر، نيروي جنسي و غيره ميبخشد. يكي از اين آثار براساس روايات چيني به ناگارجونا (سوم ـ 1) رهبر بودايي منسوب است، ولي احتمال دارد موٴلف آن ناگارجوناي ديگري بوده كه در سدهٴ هفتم يا هشتم ميزيسته و به عقيدهٴ بيروني (يازدهم ـ 1) ((اهل دهك نزديك سومنات بود، كه قريب صد سال پيش از زمان ما ميزيست، يعني در حدود 930. بيروني از آن كيمياي عجيب ـ راسايانا ـ با تحقير ياد ميكند؛ او همان اصطلاح را ذكر ميكند و آن را نوعي روش آزاد سازي [شيميايي] متعلق به پاتانجلي (دوم ـ 2 ق.م) ميداند. يك فصل كامل (فصل 9) از ساروادارساناسامگراهاي مادوا به اصول مربوط به جيوه اختصاص دارد و خودِ جيوه، پارادا2 و راسا ناميده شدهاست.